Nunos և Նունե
Նունե-ն հայկական կանացի տարածված անուն է։ Այն հայոց մեջ գործածվում է շատ վաղուց։ Ավանդական ստուգաբանությամբ, անունը ծագում է ասորերեն Nunos բառերից։ Այս անունը, որպես իգական անձնանուն հիշատակվում է պատմական հնագույն աղբյուրներում։ Հետագայում անունը վերստին տարածվել է և լայնօրեն գործածվում է նաև այսօր՝ շնորհիվ Սուրբ Նունեի վարքի։
Սուրբ Նունե և Նինո
Հայկական եկեղեցական ավանդության մեջ հայտնի է Սուրբ Նունե կույսը։ Սուրբ Նունեն եղել է Հռիփսիմյանց կույսերից մեկը։ Նա Վարագա լեռան մոտ առանձնացել է Հռոմից Հայաստան եկած կույսերի խմբից և հասել է Վիրք՝ Վրաստան։ Այնտեղ՝ Մցխեթի մոտ, նա ճգնավորական կյանք է վարել և քրիստոնեություն քարոզել։
Վրացական աղբյուրներում կույսը հիշատակվում է Սուրբ Նինո անունով։ Նա 3-րդ դարի վերջից 4-րդ դարի առաջին կեսն ապրած քրիստոնյա քարոզիչ և սրբուհի էր։ Նրա հետ է կապված Վրաստանում քրիստոնեության տարածման պատմությունը։
Նունե և Միհրան
Ավանդության համաձայն՝ Նունեն իր քարոզչության ընթացքում բժշկել է հիվանդներին, այդ թվում և վրաց թագավոր Միհրանի որդուն, ապա նաև Նանա թագուհուն։ Վարքագրության կանոներին համապատասխան, այս իրադարձություններից հետո քրիստոնեությունը մուտք է գործում ազնվական միջավայր։ Շարունակության մեջ թագավորը որսի ժամանակ հայտնվում է մառախուղի մեջ և, հիշելով Նունեի քարոզած Աստծուն, աղոթում է նրան։ Մթությունը փարատվում է, և այդ դեպքից հետո Միհրանը որոշում է քրիստոնյա դառնալ։
Նունեի խորհրդով Վիրքի թագավորը դիմում է քրիստոնեական աշխարհի հոգևոր առաջնորդներին՝ խնդրելով հոգևորականներ ուղարկել իր երկիր։ Հայկական և վրացական աղբյուրներում այս դրվագի մանրամասները որոշ տարբերություններ ունեն․ ըստ վրացական ավանդության՝ պատգամավորները դիմում են Կոստանդիանոս կայսրին, իսկ հայկական ավանդության մեջ՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչին։
Հետագայում Կուր գետում տեղի է ունենում ժողովրդի մկրտությունը, իսկ Մցխեթում կառուցվում է Սուրբ Խաչ եկեղեցին։ Նունեն շարունակում է շրջել Վիրքի տարբեր գավառներում և քարոզել։