Վահան Տերյանի ամենից սիրված, նաև երգի վերածված բանաստեղծություններից մեկը՝ «Էստոնական երգ»-ը առաջին անգամ տպագրվել է «Մուրճ» պարբերականում 1906 թ.։ Հեղինակը բանաստեղծությունը վերնագրել է՝ «Երգ (էստոներենից)» և այն հրապարակել Վահան Տ.–Գր. ստորագրությամբ: Հետագայում, վերամշակումից հետո այս գործը ընդգրկվել է «Մթնշաղի անուրջներ» ժողովածուում, սակայն առանց «էստոներենից» բառի՝ ստանալով «Էստոնական երգ» վերնագիրը:
Երբ կը հոգնես, կըգազազես աշխարհից,
Դարձիր իմ մոտ, վերադարձիր դու նորից.—
Ցաված սիրտըս միայն քեզնով է շնչել՝
Չի կամենալ նա վերըստին քեզ տանջել։
Եթե բախտն ու վայելքները քեզ ժպտան,
Օտար մարդիկ քեզ սիրաբար ողջույն տան,
Գուցե ես լամ բախտիդ համար, իմ անգին,
Սակայն դարձի՛ր, վերադարձի՛ր դու կրկին։
Եթե հեռվում ճակատագիրն անհոգի
Սիրտըդ մատնե անկարեկից տանջանքի,
Օ՜, գիտեցիր, իմ հոգին էլ կըցավի
Անմխիթար մորմոքումից քո ցավի...
Վ․ Տերյանը Էստոնիայում չէր եղել, էստոներեն նույնպես չգիտեր։ Այդ դեպքում՝ որտե՞ղից այս նուրբ ու քնարական բանաստեղծության վերնագիրը։ Հուշագրական նյութերից, սակայն պարզվում է, որ այդ շրջանում Մոսկվայում Տերյանը ծանոթանում է մի էստոնուհի օրիորդի՝ Ալինա Մագուրի հետ: Մագուրով հրապուրված ուսանող Վահանը հաճախ է հանդիպում նրան ու լսում նրա էստոնական երգերը: Այս կինն ու և նրա երգերն էլ, ահա, դարձել են «Էստոնական երգ»–ի ներշնչման աղբյուրը։ Այս մասին Մելքոն Քարամյանը հիշում է։
«Այն ժամանակ ես Օնիկի հետ ապրում էի քաղաքում, մի ոմն Առուշանովայի տանը: Նույն տանը սենյակ էր վարձել մի ջահել էստոնուհի, որն աշխատում էր Մեծ թատրոնից ոչ հեռու մի խանութում։ Հենց մեր տանն էլ Վահանը ծանոթացավ, ապա և տարվեց այդ էստոնացի օրիորդով: Նա հաճելի ձայն ուներ: Հաճախ էր լսում Վահանը, թե ինչպես էր նա երգում էստոնական երկարաձիգ երգերը: Այդ աղջիկը և նրա երգած երգերը ոգեշնչեցին Տերյանին գրելու իր հայտնի «Էստոնական երգ» բանաստեղծությունը, որը առաջին անգամ լույս տեսավ 1906 թվականին»։
Այս սրտառուչ բանաստեղծությունը ոչ պակաս հուզիչ երգի է վերածել Վաչե Հովսեփյանը։ Ներկայացնում ենք այս գեղեցիկ երգը Հովհաննես Բադալյանի կատարմամբ։